Nelly's POV:
I have a crush on my classmate since we are grade 2, and now here we are. It was so long, long, long, road, a road where I follow your footsteps, a road where I try to catch you. But the distance between us so crazy big.
"Nelly!" Sigaw galing sa aking likuran, binigyan ko ito ng silip at nakita ko ang lalaking pinaka mamahal ko.
Kumay ako sakanya habang ito ay papalapit. Konti nalang at puputok na ang aking puso
"Musta na?" Tanong ko sakanya
"Eto okay lang, lilipat daw ako ng school" pag jarinig na pag karinig ko sa mga sinabi nya ay halos hindi na ako makahinga sa sabi nya
"Saan ka daw ililipat?" Tanong ko na tila d na apektuhan sa sinabi nya
"Wala pa eh" at sabay lakad papunta sa room namin.
F
A
S
T
F
O
R
W
A
R
D
Natapos fin ang discussion ni sir. At eto kami ngayon, nakatingin sa isang babae na nagugustuhan ng taong gusto ko. Ang sakit no?
Masaya sya na pinag mamasdan ang babaeng gusto at mahal nya, at eto ako, malungkot kong pinag mamasdan ang taong mahal ko na may mahal na palang iba, hurap mag habol.
Ilang linggo rin ang lumipas at dumating na ang araw na aalis na sya, eto kami ngayon sa Airport ihahatid ko na at handa na ako pakawalan ang taong mahal ko
"Ingat ka lagi ahh" ang sakit at kumikirot ang puso ko sa tuwing naririnig ko ang boses nya
"Mmmhh" at tumango ako sakanya
"Babalik din ako promise" at sabay yakap saakin. Pinipigilan ko lang ang luha ko dahil ayaw oong umiyak. Tinignan ko ang likod nya habang papalayo saakin 'alam kong babalik ka pero, pag balik mo, siguro, yun ang araw na madudurog na ng tuluyan ang puso ko.
Third's Person's POV:
Many years have passed since nung umuwi si Albert ng us para sa pag aaral nya, at ang mga taon kung saan nag titipid ng araw si nelly.
Nelly's POV:
Ilang taong narin ba ng mawala na sya sa piling ko? Ilang taon rin ba ng itago ko skanya ang nararamdaman ko? At ilang taon nalang ba ang natitira sa buhay kong ito, 'ikaw nalang ang hinihintay ko'.
Tiniis ko ang mga taong wala ka, wala ka sa tabi ko. Tinago ko sayo ang nararamdaman ko, dahil takot ako na mawala ka sa piling ko at bigla mo kong i-dedma kaya tinago ko yun saiyo.
Pero nang malaman kong babalik kana, imposibleng hindi ka pupunta at kitain ako, pero anong gagawin ko, hindi ako makatayo, at lagi lang nakahilata sa higaan nato, at mag sulat lang nang letra para sayo.
Third's Person's POV:
Habang nag susulat si nelly ng hulin sulat para kay albert ay pumasok ang isang babae sa kuwarto niya
"Nelly anak, tama na yan at oras na para matulog" ang sabi ng kanyang ina, habang tumutulo ang luha
"Pero d pa ako handa, takot parin ako, hindi ko parin kaya, ayaw ko pa" ang mga malungkot nyang tugon
"Anak alam ko ang mga sakit na naramdaman mo, alam kong takot kapa, pero kailngan mo na talagang mag pahinga at hindi ko na kaya na makita kang masasaktan pa" ang tugon ng kanyang ina habang yakap sya.
Nelly's POV:
Eto na ang taon, buwan, linggo, araw, oras, at minuto, na mawawala na ako, at mawawala kana ng tuluyan sa buhay ko. Maraming salamat sa lahat ng memorya na binuo natin, at sa mga panahong kasama pa kita sa maputing buhangin. Sa araw na ito ako ay mag papaalam na at sana malaman mo na mahal na mahal kita.
Written by:S I N
