Sa Library,
" waaaaaaaaaaaaahhhhh late bna tayo sa klase thianne, tara nah." sabay kuha sa mga gamit at inilagay sa bag.
"Teka muna nag susulat pa ako eh"
"tara na! doon muna tapusin yang pangongopya mo ng assignment." sabay tayo,
"sandali nalang to Jane" at biglang hinablot ang bag ng kasama, hayaan muna ma late tayo... dito ko to tatapusin" dadag pa niya habang kinukuha sa bag nito ang notes nya.
"hay, sige na nga.." sabay upo at hinayaan nalang ang kaibigan na hinahalungkat ang kanyang bag.
after few minutes...
"oh tapos na ako" sabay tayo...
"tara na jane" "teka teka ialagay ko muna tong gamit ko sa bag," sabay lagay sa mga notebook na kinalat ng kasama nya kanina,
"Oh! tara na" at hinila na niya si thianee papa labas ng library.
Sa room,
"pass your assignment in front, OH!... kayong dalawa why are you late? pambungad ng teacher sa dalawang bigla sumulpot sa pintuan.
"sorry ma'am were late, na traffic po kasi kami" paliwanag ni Jane na halatang pagod,
"halata nga tingnan mo yang kasama mo, mukhang nahihirapan pang huminga, okey take your seat, and pass your assignment." at naniwala naman sa kanila ang kanilang guro sa kanilang palusot.
Buong araw silang busy, malapit na kasi ang kanilang midterm exam, kaya ganun nalang kung makapag review ang dalawang magkaibigan.
"Thiannee tara na," tumayo na si Thiannee at sinundan na ang kaibigan na nasa hallway na,
"ouie jane! sandali nga"
"Dalian muna kasi jan, eh." sabay lingon sa likod at pa atras nalumalakad, at ng malapit na sa kaibigan ay tumalikod na sya upang mag lakad na ng biglang..
BOOGHHS "ay sorry sorry..... hindi ko Oh!" biglang natulala si jane sa nakabanggang lalaki..
"its okey, ahmp, your books" sabay bigay sa kanya ang dala nyanglibro na nahulog kanina..
"hey!. Bro tara na, she is waiting"
"than-" bago pa matapos ni jane ang sasabihin ay naglakad na lalaki.
"ouie, okey ka lang,"
"ah, hah.. ahmmp okey lang naman ako thianee."
"parang hindi, eh."
" hah.. okey lang ako oh! di naman ako nasaktan ah.."
"hmmp, physical your not been hurt but it hurts you deep inside" sabay turo sa dibdib nito. "Tara na nga thianee baka may makarinig pa sa sinasabi mo" "okey, lets go"
Di maitago, ni jane ang kanyang naramdamang, sakit pag si thianee kaharap niya, kilalang kilala na sya nito mula ulo hanggang paa... lahat ng lihim nya ay tanging si thianee lang ang nakakalam.
AT her room,
"asan na ba yun," at hinalungkat na niya ang lahat nyang gamit.... lahat ng libro, notebooks at kung ano ano pa ay nakalatag na sa kanya kama.
"oh! Noh.... notebook masan kana" she murmured, while she still seeking for it... she go to down at the living room.. but she did not found it..
"Mom, have you seen my favorite notebook?" sigaw nya habang nag aayos sa mga magazine na kinalat nya sa table at sofa..
"nope, I haven't seen it" sigaw ng mommy nya mula sa kusina.
'NOOOOOOHHHH" yun nalang ang naisgaw nya habang napahawak sa buhok nya, at pabagsak na umupo....
"Mom, I lost my notebook, sob.." naiiyak na turan nya.
"WHAT?".. "mommy, wa-wala na akong isasubmit na entry sa contest," at tuluyan na nga siyang... umiyak..
Buong, gabi na di naka tulog si Jane sa pangyayari..
in her whole college life ngayon lang nawala sa tabi niya ang kanyang pinaka iingatang notebook, she keep it so much, kahit na kasi burara sya eh, pagdating sa notebook na yun ay maingat talaga sya... maging ang kanyang mommy ay never na nahawakan ang notebook na iyon, tanging si thianee lang ang pinayagan ni jane na makabasa sa nilalaman ng notebook na iyon...
Buong magdamag din syang umiyak, kaya ganun na lamang ang gulat ng kanyang daddy. inakala tuloy nito na broken heartad sya, di rin alam ng mommy nya paano sya patahanin... kaya nagkulong nalang sya ng kwarto..
Kina umagahan, "waaaahhhhh... ang laki ng Eye bag ko ayaw ko na nito"... sigaw nya..
tok-tok-tok "jane hija are you okey? whats happening?"...
"mom, I dont wanna go to school I have an eye bag" at naiiyak na naman sya..
"but hija nextweeks ay mag midterm exam na kayo, you must not miss your class.."
In school,
"are you okey"
"yeah I'm fine," matamlay na sagot,
"sure?" sabay titig sa kaharap... di na napigilan ni jane, at tumulo na naman ang luha nya, di sya umiimik at tanging ang mga mata nya napagmasdan ng kaibigan na waring nagpaliwanag na hindi sya okey...
" Is it because of what happen yesterday?" umiling lang sya....
at wala na nga narinig si thianee sa kaibigan, dmang dam nya ang nararamdaman nitong sakit.. ngunit wala din syang magawa kundi intindihin muna ito kung hindi man ito nagsasalita sa ngayon.... tatlong araw na ang nakakaraan, ganun parin si jane, at mas lalo pa syang matamlay....
Nawawalan na sya ng pag asa na makita ang kanyang notebook... sinuyod na nya lahat ng tambayan nila ni thianee ngunit wala talaga... "where is it?" yan ang tanong na hindi maalis alis sa isipan nya...
grabe, ang panghihinayang niya... daig pa nya ang iniwan ng syota...
1 week, later, at ganun parin si jane, di parin alam ni thianee kung anong nangyayari sa kaibigan.
Lahat ng kaklase nila nakahahalata na sa ikinikilos nya, ang akala nga nila may itinatagong boyfriend si jane at nag break sila akay agnyan sya maka pag emote...
In classroom,
last day nang examination nila... tapos na lahat ng exam nila at ang alhat ay nag sipag uwian na, ngunit si jane ay naka upo parin at naka tanaw lang sa malayo,
"oh! hoy, jane sinong hinihintay mo?"
"ah.. hah".. halatang nagulat ng biglang nagsalita si thinee na akmang papalabas na ng classroom...
'ahmp wala akong hinihintay thianee"
"eh, ano pang ginagawa mo jan?"
"wala lang may problema lang ako."
" yan ba yung iniiyakan mo"? tumango nalang si jane at naluluha na naman.
"Ano ba yun?" "yung notebook ko na wawala." sabay punas ng luha nya.
"anong klaseng notebook?"
"yung,Yung naglalaman ng kento"
"WHAT? yun yung nawawala? yun ng sinulat mong kwento tungkol sa iyo at kay J-" napatakip ng bibig
"anu ka ba thinee, may makarinig sayo."
"sorry," sabi ni thianee
"okey lang"
" pero teka paano yan? kapag may nakabasa sa nilalaman ng notebook, tiyak na mabubuko ka"
"yun na nga ang ina alala ko eh." matamlay na sagot.
"paano na to? ano ang gagawin natin ngayon?"
"di ko alam thinee" "divah, yun ang sasubmit mo sa sasalihan mong novel contest?"
"Oo, yun nga, sayng talaga wala na akong ipapasa sa novel contest, di na matupad ang pangarap ko na magin writer... ang mas pinakamasait kasi, mahalaga sa akin ang kwentong yun... true story, yun eh!". napayuko na lamang sya habang di nya mapigil ang pag tulo ng luha..
"alam kong kung gaano mo pinahalagahan ang notebook na yun, saksi ako sa mga pangyayaring na nakasulat sa notebook mo... its almost 3years ng umpisahan mong sulatin ang kwentong yun, and now mawawala lang ng ganun ganun?"
"di ko na alam ang gagawin ko thianee, in my whole college life ginawa ko ang kwenton yun, mula ng first year tayo at hanngang ngayon na 3rdyear na tayo",
"di ba, wala pang ending ang kwentong yun?"
"ahmp, yeah wala pa,kasi hanggang ngayon hinihintay kong angt tadhana ang gagawa niyon. Naniniwala pa rin ako sa sa detiny thianee."
"ANO? until now? yan parin ang prinsipyo mo? Gayong ni minsan di ka nya napapansin."
"okey lang naman sakin yun thianee."
"ni hindi nga kayo nagkakausap eh." hindi mo nga alam kung sila na ba ni Lyka,. At hanngang sa titigan lang kayo, at pasulyap sulyap sa baat isa. Hindi ka ba npapagod jane? hindi ka ba na papagod sa kahihintay sa tadhanang yan?"..
"hindi ko naman hinahangad na maging kami ah.. kasi alam kong never na mangyayari yun.. eh.. Tama na sa akin ang mahalin sya, ng hindi nya nalalaman. wala naman akong ibang hiling kundi ang maibalik sa akin ang notebook thianee."
"naku! next monht na ang contest di bah?" "Oo sayang nga eh super sayang tlaga di na ako makakasali nito.. Ahmp, teka di ka pa ba uuwi? di bah ngayon nyo susunduin si tito sa airport?"
" ai oo nga pal naaklimutan ko. eh ikaw?."
"mauna akna thianee, ililigpit ko pa tong mga gamit ko,"
"sige, una na ako hah." sabay labas sa at patakbong umalis.
Naiwan si jane na nagliligpit ng gamit nya, nang mapnsin nya ang anino na nasa pintuan.
"Hi" bati ng taong nasa pintuan na nakangiti sa kanya.
" Ah, eh... ikaw pala ahmp may kailangan ka?"
"ahmp, yeah, meron." humakbang ito patungo sa kinarorounan nya..
" ahmp anu yun?"
"ah.. ano kasi" Napakamot ng ulo ang lalaki " i think,.... "
"I think, na ano?" naguguluhan si jane..
" Is it yours?" sabay abot sa kanya ang isang notebook.. naphinto saglit si jane at di alam kung anu ang gagawin ng makita nya ang hawak na note book ng kaharap.
" nakita ko kasi yan last week, nasali sa gamit ko noong magkabangga tayo.."
" ah! Oo sakin Yan" sabay kuha sa notebook
"salamat ha!" at bigla nalang niyang nayakap ang kausap na sya namang kinagulat nito...
ilang minuto din silang ganoon.. maging si james ay yamakp narin sa kanya, at mas mahigpit pa ang pagkakayap ni james sa babae... kaya biglang kumalas ang babae sa pag kakayap sa kanya.
"sorry sorry nadala lang ako sa tuwa kaya nayap kita"
"ahmp okey lang yun."
"ahmp sige mauna na ako sayo james..
" "ahmp, Jane right?" " ahmp yeah," at sabay tumalikod at papaalis na,
"jane, wait." "ahmp bakit?" napahinto sya.. " pwedeng sumabay sayo pauwi?" " ahmp okey..."
at nag lakad na sila sa hall way.. " ahmp jane, sorry hah.. binasa ko kasi ang laman ng notebook mo.."
Naphinto ang dalaga at halatang namumula ang mukha niya, dahil sa narinig
"ah.. okey lang yun.." "di ka galit?" umiling lang siya..
" alam mo ang ganda ng kwento, na sinulat mo.. nag enjoy nga akong basahin eh.. Kaya nga natgalan akong ibalik sayo.."
" ah.. ganun ba?" " eh, nakakarelate nga ako sa story eh, kasi parang lahat ng nangyari sakin nakasulat diyan" sabay turo sa notebook na hawak ng dalaga.
" ah.. baka nag ka taon lang yun.."
" hmmp' siguro, ganito kasi yun jane" at ng umpisa ng mag kwento si james.
"may babae kasi akong nagustuhan, 3years ago. kaso nahihiya ako sa kanya, lagi ko na nga lang syang pinagmamasdan sa malayo... mahilig syang pumasok sa library, akala ko nga tomboy sya kasi lagi lng nyang kasama yun bestfriend nya. hindi talaga sila nag hihiwalay, iiyak yata ang araw pag di sila mag kasama."
"jajajaja parang kami ni thinee, ganyan din kasi kami.."
"Oo nga eh, katulad mo sya, parehong pareho kayo."
"hah.. pareho kami?"
"yeah."
"ahmp ganun bha," nakayukong wika ni jane..
"di nga nya alam na gustong gusto ko sya, mahal ko nga eh" sinasabi nya yun habang nakatitig kay jane,
"grabe noh, nakayanan mo ang ganung sitwasyon?"
"kaya nga Eh, Masaya na kasi akong nakikita sya, madalas nga nyan nagkakatitigan kami, sa tuwing mgkasalubong kami." nakangiti naman si jane habang nakatingin sa daanan at nakikinig sa kwento ng kasama, di nya alam na sa kanya lang nakatingin si james. habang nagsasalita ito...
"jane?"
"hmmp"
"pwede ba kitang maging kaibigan?"
"sure.."
"salamat, hah,, ang totoo kasi nyan matagal na kitang gustong maging kaibigan.. noon pang 1styear tayo."
" ah, I see."
"ahmp, pwede bang sabay na tayo laging pumasok sa school? total same lang naman tayo ng subdivision."
"ahmp kaw bahala, eh.. paano si Lyka? di ba girlfriend mo yun?"
"hindi ko yun girlfriend, magkababata kasi kami kaya ganun kami ka close, isa lang ang gusto ko, yun naikwento ko sayo.. at alm yun ni lyka.."
"ganun bha" " teka, di ba, wala pang wakas ang kwento mo?"
"yeah, wala pa, ito nga ang isasubmit ko sa gagawing novel contest next month, eh.."
"eh, paano yan wala pang ending? hay sana naman makilala na nila ang isa't isa at mag katuluyan.. kasi bagay sila eh.."
"hmmp, wag kang mag alala mag naisip na akong wakas ng kwento.. " talaga"..
Alam na ni jane ang wakas ng kwento na isinulat sa notebook, at tinupad narin ng tadhana na maging kaibigan niya ang dahilan kung bakit naisulat nya ang kwento sa notebook..ang taong minahal nya ng lihim sa loob ng tatlong taon, ay ang taong kasama nya ngayong naglalakad, pauwi..
-END-
