"Lahat para sa Anak"
Isang tahimik na gabi sa maliit na bayan, si Aling Rosa ay nag-iisip habang yakap ang kanyang anak na si Liza. Ilang linggo nang may karamdaman si Liza at kahit anong gawin ni Aling Rosa ay hindi pa rin bumubuti ang kalagayan ng bata. Lahat ng ipon ay nagamit na para sa pagpapagamot, pero kulang pa rin ang pondo.
"Anak, huwag kang mag-alala, gagawin ni Nanay ang lahat," bulong ni Aling Rosa habang pinapahid ang luha sa kanyang mga mata. Kinabukasan, naglakas-loob siyang humingi ng tulong sa mga kapitbahay. May ilan na nagbigay ng kaunting tulong, pero may mga nagtanong at nagduda sa kanyang sinseridad.
“Wala na akong pakialam sa sasabihin nila,” sabi ni Aling Rosa sa sarili. “Ang mahalaga, gumaling ang anak ko. Ako ang ina—gagawin ko ang lahat para sa kanya.”
Nalaman ng mga tao ang kanyang ginawa, pero imbes na tulungan siya, may mga nagkalat ng tsismis. Masakit para kay Aling Rosa ang marinig na hinuhusgahan siya, pero pinili niyang huwag nang magsalita.
Sa huli, sa tulong ng ilang tunay na kaibigan at mga taong may malasakit, napagamot si Liza at tuluyang gumaling.
Ngunit natutunan ni Aling Rosa ang isang mahalagang aral: hindi lahat ng tao ay nakakaunawa ng mga pinagdadaanan ng iba. Kaya sa tuwing may nangangailangan ng tulong, siya mismo ang nauunang tumulong—hindi dahil gusto niyang maghugas-kamay, kundi dahil alam niya ang hirap ng maging isang ina na handang isakripisyo ang lahat para sa anak.
