कृष्णाचे जीवन एक अनमोल रहस्य होते, आणि त्याचा मृत्यू एका अलौकिक घटनेचे प्रतीक होता. महाभारताच्या युद्धानंतर, श्रीकृष्णाने पृथ्वीवरून आपला देहत्याग करण्याचे ठरवले. लोकांनी श्रीकृष्णाच्या मृत्यूला सत्य मानले आणि हे मान्य केले की, भगवान श्रीकृष्णाने त्यांचा देह सोडला आहे. परंतु, सत्य काहीसे वेगळे होते.
**कृष्णाचा जगातला प्रवास:**
जेव्हा श्रीकृष्णावर बाण लागला, तेव्हा त्याने आपल्या दिव्यशक्तीने तो बाण काढला आणि आपले देहत्याग न करता, या जगाच्या गहनतेत आपला वावर कायम ठेवला. कृष्णाने ठरवले की, आता आपण सामान्य व्यक्ती म्हणून जीवन जगावे. त्याने आपली दिव्यता गुप्त ठेवली आणि युगानुयुगे, युगातून युगात, त्याने सामान्य मानव म्हणून जीवन जगले.
**कृष्णाचा मुंबईत आगमन:**
काळाच्या ओघात, कृष्ण मुंबईत आला. येथे त्याने एक सामान्य माणूस म्हणून आपले जीवन सुरू केले. त्याने एक कुटुंब निर्माण केले, एक साधारण नोकरी केली, आणि आपला समय मुंबईच्या गजबजलेल्या रस्त्यांमध्ये व्यतीत केला. परंतु, त्याच्यातील दिव्यता त्याला शांत बसू देत नव्हती. लोकांनी आपल्या समस्या सोडविण्यासाठी कृष्णाच्या मूर्तीसमोर प्रार्थना केल्या, आणि कृष्णाने आपल्यासमोर असलेल्या समस्या बघून त्यांना मदत करायला सुरुवात केली.
कृष्णाने आर्थिक आणि शारीरिक समस्या सोडवण्यासाठी आपल्या लहानशा शाश्वत शक्तीचा उपयोग केला. कधी एखाद्या गरीबाला पैशांची मदत केली, तर कधी एखाद्याला त्याच्या आजारातून बरे केले. लोकांनी त्याला साधारण मनुष्यच समजले, परंतु कृष्णाने त्यांना त्याची दिव्यता कधीच दाखवली नाही.
**कृष्णाची चिंता आणि असहाय्यता:**
परंतु, काळाच्या ओघात, कृष्णाच्या लक्षात आले की तो सर्वांना मदत करू शकत नाही. त्याने लोकांच्या दुःखांत अडकलेल्या आत्म्यांना बघितले, ज्या आपल्या प्रियजनांच्या गमावण्यामुळे व्यथित झाल्या होत्या. त्याने मुंबईच्या गल्ल्यांमध्ये होणारे गुन्हे आणि हत्यांचे दृश्य बघितले, पण त्याला हे जाणवले की तो प्रत्येकाच्या जीवनात होणाऱ्या घटनांमध्ये हस्तक्षेप करू शकत नाही.
कृष्णाला हे समजले की, मानवाच्या जीवनात दुःख आणि आनंद, दोन्हींचा सारखा महत्त्व आहे. त्याला हे मान्य करावे लागले की प्रत्येकाला मदत करणे आणि सर्वांचे दुःख हलवणे त्याच्यासाठी अशक्य होते. त्यामुळे, त्याने ठरवले की तो यासाठी एक पुस्तक लिहील, जे मानवाला जीवनातील दुःखांवर मात करण्याचे मार्ग दाखवेल.
**कृष्णाचे पुस्तक आणि त्याचे दुर्लक्ष:**
कृष्णाने खूप विचारपूर्वक एक पुस्तक लिहिले, ज्यात त्याने जीवनाच्या सत्यतेबद्दल आणि दुःखांवर मात करण्याबद्दलचे ज्ञान मांडले. परंतु, त्याच्या दुर्दैवाने, त्याला या पुस्तकासाठी कोणत्याही प्रकाशनसंस्थेने पाठिंबा दिला नाही. त्याच्या पुस्तकात मांडलेले समाधानाचे मार्ग आणि शाश्वत ज्ञान कुठल्याही प्रकारे लोकांपर्यंत पोहोचले नाही.
अखेर, कृष्णाने ते पुस्तक एका जुना पुस्तकांच्या शेल्फवर ठेवले, जिथे ते विसरले गेले. हे पुस्तक जगाच्या अनंत पुस्तकांमध्ये हरवून गेले, जिथे त्यातील ज्ञानाचा लाभ कुणालाच मिळाला नाही.
**कृष्णाचा अंत आणि त्याचे अंतिम विचार:**
कृष्णाने खूप प्रदीर्घ जीवन जगले, परंतु त्याला हे मान्य करावे लागले की तो सर्वांचे दुःख हलवू शकत नाही. त्याच्या आयुष्याच्या अखेरीस, त्याला एकाकीपण आणि दुःखाने घेरले होते, कारण त्याला आपल्या महान प्रयत्नांची व्यर्थता जाणवली. अखेर, आपल्या लांबलेल्या आयुष्यातील थकव्यामुळे, कृष्णाने या जगातून आपला शेवटचा श्वास घेतला.
कृष्णाच्या मृत्यूनंतर, त्याचे सत्य जाणून घेणारा कोणीही उरला नव्हता. त्याने लोकांच्या दुःखावर मात करण्यासाठी केलेला प्रयत्न आणि त्याचे महान ज्ञान एका धुळीने भरलेल्या शेल्फवर राहिले, जे कधीही लोकांच्या हाती आले नाही. त्यामुळे, कृष्णाच्या या नव्या जीवनाचे आणि त्याच्या महान प्रयत्नांचे सत्य या जगात कायमचे हरवून गेले.
