/Third Person's POV
Hiro yawned the moment he woke up. Tinignan niya ang orasan atsaka tumingala sa kisame. Kinusot niya ang mata nang may maalala tungkol sa kagabi. "Fuck," agad siyang tumingin sa katabi niya at inalis ang kumot na nakabalot sa hugis taong nakahiga roon. He sighed in relief when no one was there but the pillow. "It was just a stupid dream," he whispered to himself.
"Oh, gising ka na pala." Napabalikwas siya agad nang marinig ang biglaang boses na iyon.
"Ay pota!" Nanlaki ang mata niya nang makita ang nag-iisang lalaki na kinaiisan niya na nakabalot lamang ang kalahating katawan ng tuwalya. Halatang bagong ligo.
"What the fuck are you doing here, Shawn?!" he furiously asked. Akmang tatayo na sana siya nang sumakit ang kaniyang pwet. "Aw! Aray! Shit!" sambit niya na napahawak sa pwet niya at umupo ulit. Tinignan niya ng masama si Shawn na nakangisi ngayong nakatuon ang mata sa kaniya.
"Here," Shawn went to the side table. May kinuhang gamot roon at may tubig na rin sa baso. Inabot niya ito kay Hiro at tumabi ng upo rito. "Inumin mo ito. Pain reliever."
"Alis," matigas na utos ni Hiro sa kaniya na hindi man lang kumurap.
"Hiro, calm down."
"Sabi ko, alis. Don't wait for me to punch your horrible face." He clenched his jaw.
"Grabe ka naman. Hey, napag-usapan na natin kagabi."
"Kung ano man ang nangyari kagabi, don't expect that I will believe it."
"I already believed in it."
Mabilis na dumiin ang kamay ni Hiro sa leeg ni Shawn. Matalim ang tingin niya sa mata nito. "What happened was a mistake," he seriously uttered and it took seconds for him to let Shawn go.
Shawn stood up, trying to massaged his neck and jaw. "But I remember so clearly that I already own you, Hiro. And I remember so well, you agreed to it. Kahit naman hindi ka papayag, akin ka. Akin ka na, at akin ka lang." With that, Shawn left the room.
Naiwang irita si Hiro habang nakangiti namang naglakad sa labas si Shawn without minding he only has the towel on.
#
"Hiro, himala, late ka." Hiro's buddy, Warren, showed his fist for a fistbump.
"Ang pangit na nga ng umaga ko, dinagdagan mo pa," Hiro tsked. Kinuha niya ang apron niya at isinuot iyon.
"Hehe, luckily, Chef Anton hasn't arrived yet so you are not late." Warren smiled awkwardly.
It's their cooking class. Hinintay lang nila na dumating ang guro nila. Nang dumating ay natahimik ang lahat at agad na bumati.
"Sorry, I'm late. May inayos lang sa office dahil may bago kayong classmate. He will be joining this club from now on. Mr. Verbioso, welcome to the cooking club." Nanlaki ang mata ni Hiro pagkarinig sa huling sinabi ng kanilang Head Chef. Dumako agad ang tingin niya sa lalaking tinutukoy nito na bago nilang kasama. Nakangiti na si Shawn sa kaniya nang magtama ang tingin nila. Then here comes Hiro's furrowed brows again.
Nagsimula na ang klase at abala ang lahat sa ginagawang special dish. Hiro was comfortable in cooking or baking. He loves food so much and because of that, he spends more time eating. All his past relationships didn't work kasi lagi lang siyang niyaya ng mga ito na magshopping, magsalon, magboutique, o kaya maglaro. At kapag niyaya niya ang mga ito kumain, his girls always refused. Kesyo daw, tataba sila. Diet daw para manatiling sexy. Wew. Nang matapos ang klase ay nagpaiwan na si Hiro sa loob ng kitchen.
"Hiro, mauna na ako sa 'yo. Susunduin ko pa si Hansel." Pamamaalam ni Warren sa kaniya dala ang lunch nito na good for two. Hansel is Warren's boyfriend. Yes, they are both guys but they are in a relationship for already 2 years.
"Alright. Regards mo 'ko kay Hansel." Hiro smiled and waved at him. Tumango lang si Warren bilang tugon at naglakad palabas. Pero bago pa siya tuluyang makalabas ay nakasalubong niya si Shawn. Nagtanguan lang silang dalawa at umalis na nga si Warren.
Shawn walked around the kitchen, put his apron back to his locker and then sat in front of Hiro. "Can I join you?" Shawn kindly asked. Inilapag niya ang dala niyang lunch at hindi na siya pinansin pa ni Hiro.
"Here, I made special lasagna for you." Binuksan nito ang dalang box na nilagyan niya ng lasagna. Agad napatingin si Hiro do'n.
"You made it?" Hiro asked him. Shawn just smiled in response.
"Yes, special recipe ko ang lasagna."
"I can't refuse to that. Thank you," tinanggap ito ni Hiro na kalahating nakangiti. Napangiti na rin si Shawn at nagsimula na silang kumain ng sabay. Shawn can't help but to smile upon seeing Hiro enjoying the lasagna he prepared for him. Hanggang sa maubos niya ito.
"Hmm, masarap ah, salamat." Hiro stood up and placed the tupperwares inside his bag. Nilinis niya na rin ang mesa at ang lababo.
"I'm glad you liked it." Shawn followed Hiro to the sink and carefully placed his hand at Hiro's waist. Pansin na nanigas si Hiro sa kinatatayuan nito. Dahan-dahan niyang nilingon si Shawn na mas diniin ang kamay.
"Shawn, what are you doing?" Hiro asked raising his eyebrow. Nakaramdam siya ng kiliti dulot ng kamay nito sa bewang niya.
"How does it feel, Hiro?" Shawn whispered as he leaned closer to Hiro's ear. Napalunok si Hiro at nabitawan ang hawak na sponge.
Shawn's lips went down to Hiro's jaw. Hinalikan niya iyon ng mabagal habang ang kamay nito ay dahan-dahang hinimas ang kaniyang bewang papunta sa tyan at balik naman sa bewang. Hinarap ni Shawn si Hiro at sinunggaban ng halik sa labi. Patuloy pa rin sa paghaplos ang kamay nito sa tiyan nito na umaangat papunta naman sa dibdib. Shawn was about to deepen the kiss when Hiro got the guts to push him away. Nagkatinginan lamang sila at umiling-iling si Hiro saka siya iniwan. "Wait," Shawn held Hiro's wrist.
"Ano?"
"I'm sorry."
"Tss." Hiro rolled his eyes and left. At habang naglalakad naman siya ay hindi niya namamalayang nakahawak na pala siya sa labi niya. Half smiling.
#